[ م / 145 ] بيهقى و ديگران از حديث عبداللَّه بن جابر نقل كرده‌اند : « در فاتحة الكتاب ، شفاى هر درد است . » « 1 » ؛ يعنى بر هر بيمار خوانده شود تا به اذن خدا ، درمان او كارساز گردد . [ م / 146 ] نيز وى از حديث جابر بن عبداللَّه روايت كرده : « فاتحة الكتاب ، شفاى هر درد است ، جز مرگ . » « 2 » [ م / 147 ] هم‌چنين او از حديث ابو سعيد خُدرى روايت كرده : « فاتحة الكتاب شفاى سم است . » « 3 » ؛ يعنى اگر به دست پزشكان حاذق معالجه گردد و با نفحات قرآنى همراه شود . [ م / 148 ] مسلم از حديث ابو هريره روايت كرده است : « شيطان در خانه‌اى كه در آن سورهء بقره خوانده مىشود ، وارد نمىگردد . » « 4 » چنين ويژگىهايى اختصاص به سورهء بقره ندارد ، بلكه اين از ويژگىهاى قرآن عظيم است : « وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً » « 5 » ؛ « و چون در قرآن ، پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى ، در حال فرار ، پشت مىكنند . » [ م / 149 ] دارمى از ابن مسعود به صورت موقوف « 6 » روايت كرده است : « هر كس چهار آيه از آغاز سورهء بقره ، آية الكرسى و دو آيهء پس از آن و سه آيهء آخر سورهء بقره را بخواند ، در آن روز ، شيطانى به خود و خانواده‌اش نزديك نگردد و امر ناخوشايندى به او نرسد و [ اين سوره ] بر هر ديوانه خوانده شود ، بهبود يابد . » « 7 » [ م / 150 ] بخارى از ابو هريره نقل كرده است كه وى گفت : « پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مرا به نگه‌دارى زكات [ فطره ] رمضان گماشت . شخصى نزد من آمد و شروع به ريختن غذا در ظرف خود كرد . من وى را گرفتم و گفتم : به طور حتم ، شكايت تو را نزد رسول

--> ( 1 ) . الشعب ، ج 2 ، ص 450 . ( 2 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 35 . ( 3 ) . الشعب ، ج 2 ، ص 450 . ( 4 ) . الاتقان ، ج 4 ، ص 138 ؛ مسلم ، ج 2 ، ص 188 . ( 5 ) . اسراء ( 17 ) 46 . ( 6 ) . [ منظور از موقوف ، آن است كه سخن خود ابن مسعود مىباشد و به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نسبت نمىدهد . ] ( 7 ) . الاتقان ، ج 4 ، ص 138 ؛ دارمى ، ج 2 ، ص 448 .